Over mij 

Ik ben Lien van Nuil, beeldend kunstenaar uit Deventer. Al zolang ik me kan herinneren wil ik vorm geven aan wat zich niet in woorden laat vangen. Uiteindelijk vond ik mijn beeldtaal in het tekenen, voornamelijk op groot formaat. Ik werk op papier met soft pastel, kleurpotlood, aquarel en houtskool. Mijn tekeningen ontstaan laag voor laag, in een traag en intensief proces waarin herinnering, waarneming en verbeelding samenkomen.

Als autodidact beschouw ik mijn ontwikkeling als een grote rijkdom. Ik beweeg mij buiten de kaders van traditionele scholing en gevestigde normen, wat mij de vrijheid geeft om mijn werk op een autonome en eigenzinnige manier vorm te geven. Mijn perspectief als queer persoon speelt hierin een belangrijke rol. Het biedt mij ruimte om los van normativiteit zowel mijn leven als mijn kunstenaarschap vorm te geven.

Wat mij drijft, is de behoefte om een werkelijkheid te scheppen waarin ruimte is voor zachtheid, complexiteit en meerstemmigheid. Mijn werk is persoonlijk, maar wil altijd verder reiken dan het persoonlijke alleen. Ik wil beelden maken die openen: beelden waarin een ander iets van zichzelf, van mens-zijn, van kwetsbaarheid en veerkracht kan ontmoeten. Beelden waarin ruimte is voor nuance, verstilling en ontmoeting met onszelf en de ander.

In 2019, 2020 en 2022 nam ik deel aan Traject Blikopener. In deze periode werd voor mij steeds helderder welk verhaal ik als maker wil vertellen en hoe ik dat visueel vorm kan geven.

Sinds 2024 is mijn werk nadrukkelijker geworteld in mijn autobiografie. Herinneringen zijn voor mij niet vanzelfsprekend beschikbaar; mijn biografie bestaat uit fragmenten, hiaten en verschuivingen. Deze basis gebruik ik om werk te maken en de mogelijkheid aan te grijpen een werkelijkheid vorm te geven waartoe ik mij kan verhouden.

Mijn beroepspraktijk ontwikkelt zich buiten vaste kaders en conventionele routes. Daarin ligt mijn kracht, maar ook het tempo waarin mijn werk zichtbaar wordt. Het naar buiten brengen van mijn werk beweegt mee met wat ik kan dragen; niet vanuit gebrek aan ambitie of kwaliteit, maar vanuit een voortdurende balans tussen belastbaarheid, het intensieve maakproces en de eisen die deelname aan de kunstwereld met zich meebrengt. Binnen die balans ontwikkelt mijn praktijk zich gestaag verder en zoek ik naar manieren om mijn werk zichtbaar te maken en in dialoog te brengen met een publiek.