Mijn werk bestaat voornamelijk uit groot, gelaagd, geduldig en intensief tekenwerk. Ik werk op papier met uiteenlopende tekenmaterialen zoals (soft)pastel, kleurpotlood, houtskool, grafiet, aquarel en inkt.

In de periode 2019–2023 stonden sociaal-maatschappelijke thema’s centraal in mijn werk. Vanuit een intersectioneel minderheidsperspectief onderzocht ik uiteenlopende narratieven, waarbij het zelfportret vaak als vertrekpunt diende. Wanneer mijn eigen beeltenis storend of te nadrukkelijk aanwezig was heb ik gezocht naar een andere drager voor mijn verhaal. Daarvoor koos ik vaak watervogels, meestal meerkoeten. Ze werden een terugkerend motief in mijn werk

Sinds 2024 heeft mijn werk zich verder verdiept en is verschoven naar een persoonlijker vertrekpunt, waarin de impact van complex trauma een belangrijke onderlaag vormt. Mijn persoonlijke geschiedenis, mijn biografie, is gefragmenteerd en deels ontoegankelijk voor mij; een doorlopende lijn van consistente herinneringen aan mijn jeugd en jongvolwassen leven ontbreekt. Binnen die afwezigheid vormt mijn fotoarchief vaak een van de weinige tastbare aanknopingspunten tot mijn verleden en dit kies ik vaak als vertrekpunt voor nieuw werk.

Door deze beelden als uitgangspunt te nemen, soms in combinatie met hedendaags materiaal, creëer ik nieuwe narratieven. Daarmee geef ik vorm aan een werkelijkheid die niet gebaseerd is op een sluitende herinnering, maar op een manier van kijken die voor mij betekenisvol is. Zo ontstaat ruimte voor herinterpretatie, verbeelding en herstel.

Deze werkelijkheden zijn niet bedoeld als ontkenning, maar als een noodzakelijke tegenbeweging: beelden waarin zachtheid, schoonheid en draaglijkheid bestaan naast en soms tegenover  het onverdraaglijke. Daarmee raakt het werk aan bredere, maatschappelijk relevante thema’s rondom identiteit, trauma, geheugen, en de manieren waarop individuen en gemeenschappen betekenis geven aan dat wat (tijdelijk) ongrijpbaar of onzegbaar is.